Kızıma
Öylece toprağa koyarken seni,
İçimde bir buhran vardı ki sorma.
Cansız bedenine canlı busemi,
Koymak o kadar zordu ki sorma.
Ben sana, sen dünyaya doymadın.
Düşüncede kaldı bulduğum adın.
Düşmez yüreğimden ebedi yadın.
Gidişin bana vurdu ki sorma.
Yaradan seni nasıl özlemiş.
Bütün ömrü bir saate gizlemiş.
Doğduğun gün toprak ile sözlemiş.
Toprak seni bir sardı ki sorma.
Selalar okundu, namaz kılındı.
Dualar edildi, kabre konuldu.
Bir daldan toprağa meyve sunuldu.
Dalımı öyle bir kırdı ki sorma.
.....